In the spotlight Kimi Räikkönen
Lees hier alle informatie over Kimi Räikkönen

Formule 1
2001
In zijn eerste wedstrijd voor Sauber in Australië werd hij zevende, maar werd gepromoveerd naar de zesde plaats nadat Olivier Panis een tijdstraf kreeg. In zijn eerste jaar scoorde hij vier keer punten en eindigde hij acht keer in de top acht.
2002
Eind 2001 kondigde landgenoot Mika Häkkinen zijn pensioen aan. Räikkönen wordt zijn vervanger bij het West McLaren-Mercedes team. De McLaren van dat seizoen had vaak last van technische problemen. Vooral de motor en de versnellingsbak waren vaak de redenen dat Räikkönen uitviel. Maar toch wist Räikkönen regelmatig op het podium te komen. Hij bleek een goede opvolger van Häkkinen. In zijn eerste jaar voor McLaren Mercedes wist hij in het coureurs kampioenschap te eindigen als zesde met drie derde plaatsen en één tweede plaats in Frankrijk, de race die hij op een haar na wist te winnen. Vier ronden voor het einde verremde Räikkönen zich over de olie van de auto van Allan McNish, Schumacher wist hierdoor de leiding over te nemen en de race te winnen.
2003
Het seizoen van 2003 begon goed voor Räikkönen. Een derde plaats in Australië, zijn eerste winst in Maleisië, bijna winst in Brazilië en een tweede plaats in San Marino. Dit bevestigde dat Räikkönen uit het goede race-hout gesneden was. Helaas maakte Räikkönen dit seizoen te veel "schoonheidsfoutjes" die hem aan het eind van het seizoen duur kwamen te staan. Een verpeste kwalificatie in Spanje en Canada zorgde ervoor dat hij weinig kans maakte op een goed resultaat in deze races. In Spanje crashte hij bij de start op de Jaguar van Antonio Pizzonia en in Canada kwam hij niet verder dan een zwaar bevochten zesde plaats. Toch kon hij tot de laatste race mee strijden voor de titel en daarmee de jongste formule-1 wereldkampioen ooit worden ondanks het feit dat hij nog steeds met de 2002 MP4-17D reed. Dit omdat de "nieuwe" MP4-18 niet door de crashtest van de FIA kwam. Helaas kwam hij aan het einde twee punten te kort op Michael Schumacher die de titel mee naar huis nam. Räikkönen moest zich tevreden stellen met het vice-wereldkampioenschap.
2004
Het Formule 1-seizoen van 2004 was een rampjaar voor McLaren Mercedes. De wagen had een té zwakke motor en versnellingsbak en deze lieten Räikkönen veelvuldig in de steek. Veel uitvalbeurten van zowel Räikkönen als zijn toenmalige teamgenoot David Coulthard waren het sombere resultaat. Pech bleef hem maar achtervolgen, elk raceweekend kampte hij wel met problemen. Räikkönen wist in de eerste drie races niet één keer de finish te halen, door motorische problemen. De teleurstelling was goed zichtbaar, zowel bij Räikkönen als bij het team. Mclaren zou later dit seizoen de MP4-19B laten debuteren. Deze auto moest successen behalen. De nieuwe Mclaren MP4-19B bezorgde Räikkönen meteen de pole position in de Grand Prix van Groot-Brittannië. Räikkönen wist in deze race voor het eerst dit seizoen het podium te halen. Een grote opluchting voor het team en Räikkönen zelf. Hij was echter nog niet van alle pech verlost, in Hockenheim in Duitsland sloeg de pechduivel weer toe. Räikkönen was zeer snel dit weekend en vocht samen met Michael Schumacher om de overwinning, de wagen was snel en hij liep in op Schumacher totdat hij aan het eind van het rechte stuk hard crashte doordat op het aanrempunt zijn achtervleugel afbrak. De race daarna was dan eindelijk succesvol. De Grand Prix van België werd zijn tweede overwinning uit zijn carrière. Net voor Michael Schumacher, die het absolute record van 7 WK-titels behaalde.
2005
In 2005 verging het McLaren beter. De MP4-20 behoorde tot de top van het veld, naast de Renault R25, en was veruit de snelste, maar een reeks motorproblemen in vrije trainingen en races nekten Räikkönen en McLaren uiteindelijk. Hij werd dat jaar vier keer tien plaatsen achteruit gesteld op de starting grid vanwege een motorwissel en viel drie keer uit (San Marino, Nürburgring en Hockenheim). Räikkönen en McLaren Mercedes eindigden tweede in de respectievelijke klassementen. Dat jaar had Räikkönen zeven zeges toegevoegd aan zijn palmares: Spanje, Monaco, Canada, Hongarije, Turkije, België en Japan. De laatste zege in 2005 op Suzuka, was trouwens een van Räikkönens beste races ooit. Wegens motorproblemen en harde regenval in de kwalificatie moest hij bijna achteraan het veld starten. Maar Räikkönen slaagde erin om naar voor te schuiven en kon zo in de laatste ronde raceleider Fisichella voorbij steken. Wereldkampioen dat jaar was de Spanjaard Fernando Alonso (Renault).
2006
2006 moest voor Räikkönen eindelijk het jaar worden waarin hij wereldkampioen werd. De voortekenen tijdens de wintersessies blijken niet al te gunstig door een gebrek aan snelheid én betrouwbaarheid. Hij start 2006 waarmee hij in 2005 heel het jaar gekampt heeft, namelijk pech. Na een breuk in de achter ophanging (rechts) tijdens de kwalificatie in Bahrein, moet hij achteraan starten. Na een indrukwekkende inhaalrace gaat Kimi van startplaats tweeëntwintig naar plaats drie. Ook de tweede race in Maleisië was niet goed, na een redelijke kwalificatie (zesde plaats), werd hij van de baan gereden door Christian Klien in de eerste ronde van de race. De rest van het seizoen bleef pech hem achtervolgen. De auto was betrouwbaar, maar kwam veel snelheid te kort waardoor hij geen bedreiging kon vormen voor Fernando Alonso en Michael Schumacher. Wederom een teleurstellend seizoen, zowel voor McLaren-Mercedes als voor Räikkönen. Räikkönen had zijn goede momenten in het 2006-seizoen, hierbij kun je denken aan Monaco, waar topsnelheid minder van belang is. Hierdoor was de Mclaren een serieuze bedreiging voor Fernando Alonso die de race won. Een technisch probleem zorgde ervoor dat er kortsluiting ontstond waardoor zijn auto vlam vatten. Pech bleef hem achtervolgen, aan al zijn uitvalbeurten kon hij zelf niets aan doen. Het was of de auto die hem in de steek liet of hij was slachtoffer van een startcrash, dit was het geval in Indianapolis en Turkije. Räikkönen sluit het 2006 seizoen af met gemengde gevoelens. In de jaren bij McLaren heeft hij het niet kunnen waarmaken. Räikkönen zoekt voor het volgende seizoen zijn geluk bij renstal Ferrari. Ondanks een nieuwe wagen alsook een nieuw team, hoopt Kimi zijn gewenste successen te behalen. De verwachtingen (en de druk) zijn groots daar hij zevenvoudig wereldkampioen Michael Schumacher komt vervangen. Ook het feit dat de laatste titel die Ferrari behaalde dateert van 2004, toen ze oppermachtig waren, legt extra druk op Kimi en het team.
2009
In 2009 kenden Ferrari en Räikkönen een niet zo goed seizoen. De renstal was zo hard gefocust op het winnen van de coureurstitel in 2008 dat de werken aan de wagen voor 2009 achter op schema was. Het resultaat was dat de wagen slecht was. De wagen had ook het KERS-systeem. Räikkönen bemachtigde voor zijn team wel de eerste WK-punten.
Räikkönen wist desondanks de slechte wagen toch een vierde keer te winnen in Spa-Francorchamps. Hij wist polesitter Giancarlo Fisichella, die een snellere wagen had, af te houden. Teamgenoot Felipe Massa was twee races daarvoor gewond geraakt door een losgekomen veer die hem had geraakt tijdens de kwalificatie. Hij was zo zwaar gewond dat hij voor de rest van 2009 niet meer in actie zou kunnen komen. Kimi Räikkönen kreeg dus Luca Badoer als teamgenoot, maar hij presteerde zwak en werd op zijn beurt vervangen door Giancarlo Fisichella. Giancarlo Fisichella wist echter ook geen punten te scoren voor Ferrari in 2009.
Op 30 september 2009 maakt Ferrari bekend dat Fernando Alonso een driejarig contract had getekend bij de renstal. Räikkönen moest hierdoor de renstal verlaten, al liep zijn contract nog door tot 2010.
2012
Op 29 november 2011 werd bekendgemaakt dat Räikkönen in 2012 terugkeert in de Formule 1 bij het Lotus F1 Team. Zijn teamgenoot is GP2-kampioen Romain Grosjean. Räikkönens terugkeer in de Formule 1 begon goed: hij werd zevende tijdens de seizoensopener in Australië nadat hij, als gevolg van een fout in Q1, als achttiende startte. De tweede race van het seizoen was eveneens succesvol. Räikkönen startte als vijfde en wist ook op deze positie de race te finishen. In China leek Räikkönen zijn eerste podium sinds zijn terugkeer te halen, maar doordat zijn banden te snel sleten viel de Fin in minder dan twee ronden terug van positie 2 naar positie 14. Wat Räikkönen in China niet lukte, lukte hem wel in Bahrein. Räikkönen vertrok vanaf de elfde positie, omdat Grosjean hem in Q2 naar de elfde plek verwees. Na een goeie start en strategie kon Räikkönen even het gevecht met race-leider Sebastian Vettel aan maar kon er niet voorbij. Tijdens de laatste pitstops verloor Räikkönen 0.7 seconden en moest vervolgens genoegen nemen met de tweede plek, zijn eerste podium sinds zijn terugkeer in de Formule 1. Tijdens de Grand Prix van Spanje eindigt Räikkönen wederom op het podium. In het begin kon Räikkönen nog een gooi doen naar de overwinning, maar als snel werd het duidelijk dat de race zou gaan tussen Ferrari-coureur Fernando Alonso en de uiteindelijke verrassende winnaar Pastor Maldonado (rijdend voor Williams F1). Na de GP van Spanje volgt de prestigieuze Grand Prix van Monaco. Räikkönen pakt in de kwalificatie P8, maar kan in de race geen potten breken. Hij wordt negende en pakt 2 punten.
Op 4 november pakt Räikkönen zijn eerste winst van het seizoen in de GP van Abu Dhabi. Dit was de eerste overwinning sinds lange tijd voor het team van Lotus, de laatste overwinning was in de Grand Prix van Amerika door Ayrton Senna in de Lotus-Honda 99T in 1987. Uiteindelijk eindigt Räikkönen als derde in het kampioenschap achter Sebastian Vettel en Fernando Alonso. Räikkönen was in 2012 ook de enige coureur die alle 20 races van het seizoen heeft uitgereden.
2014
In 2014 keerde Räikkönen terug bij Ferrari om Felipe Massa te vervangen. Hij ging rijden met startnummer 7.
Räikkönen besloot tijdens het seizoen 2014 bij Ferrari zijn Formule 1-carrière te beëindigen. Hij zou zijn tweejarige contract volbrengen en daarna hoogstwaarschijnlijk stoppen in de Formule 1. In oktober 2014 liet hij echter weten toch door te willen gaan met racen, omdat hij nog plezier beleefde aan het rijden in de F1 en dit hem ertoe gebracht had zijn eerdere besluit te herzien.
Räikkönen kent niet een al te goed seizoen en presteerde matig ten opzichte van teamgenoot Fernando Alonso. Volgens Räikkönen paste de wagen niet bij hem.
2015
In 2015 krijgt Räikkönen Sebastian Vettel als teamgenoot.
Hij behaalde in Bahrein zijn eerste podium voor Ferrari sinds hij terug was gekomen. Räikkönen's resultaten waren ook beter dan vorig seizoen, mede omdat de wagen beter was. Hij werd echter voor de tweede opeenvolgende keer verslagen door zijn teamgenoot op punten.
2016
In 2016 blijven zowel Räikkönen als Sebastian Vettel bij Ferrari.
Kimi Räikkönen behaalt net als vorig jaar enkele podiums, maar weet niet te winnen. Zijn resultaten zijn matig en hij eindigt als 6e in het kampioenschap.
2017
In 2017 lijkt Ferrari op dezelfde hoogte te zijn als de, tot dan toe, dominante Mercedes.
Räikkönen behaalt in Monaco zijn eerste pole position sinds de Grote Prijs van Frankrijk 2008. Hij weet deze niet te verzilveren tot een eerste overwinning in 4 jaar. Räikkönen presteert, net als vorige seizoenen, redelijk matig. Hij weet toch 4e te worden in het kampioenschap en krijgt een eenjarig contract van Ferrari voor 2018.
2018
In 2018 rijdt Räikkönen weer voor Ferrari met, net als vorige seizoenen, Sebastian Vettel als teamgenoot. Räikkönen presteert beter dan vorige seizoenen en behaalt constant podiumplaatsen. Hij wist ook de pole position in te nemen voor Ferrari's eigen publiek tijdens de Grand Prix van Italië, maar kon deze, mede door een te vroege pitstop, niet verzilveren. In de Grand Prix van de Verenigde Staten behaalde Räikkönen zijn eerste overwinning sinds de Grand Prix van Australië in 2013. Met deze prestatie verbrak hij tevens het record van Michael Schumacher voor de meeste tijd tussen zijn eerste en zijn laatste overwinning: 5 jaar, 6 maanden en 28 dagen en het record voor hoogst aantal races tussen 2 overwinningen: 114. Met 251 punten kende hij zijn beste seizoen sinds zijn terugkeer bij Ferrari en eindigde hij achter Lewis Hamilton en Sebastian Vettel als derde in het kampioenschap.
2019
Enkele dagen na de Grand Prix van Italië in 2018 werd bekendgemaakt dat Charles Leclerc vanaf het seizoen 2019 Räikkönen zou vervangen bij Ferrari. Bij diens voormalige team Sauber werd Räikkönen aangetrokken als vervanger met een contract voor twee seizoenen. Op 1 februari 2019 werd bekend dat Sauber zou verdwijnen uit de Formule 1 en dat de inschrijving werd overgenomen door Alfa Romeo, dat in 2018 al titelsponsor van dat team was.
2021
Ook in 2021 rijdt Räikkönen weer voor Alfa Romeo samen met teamgenoot Antonio Giovinazzi.
Op 1 september 2021 maakte Räikkönen bekend dat seizoen 2021 zijn laatste seizoen zal zijn in de Formule 1. Op 4 september 2021 testte hij positief op corona en miste hij daardoor de Grand Prix in Zandvoort en een week later ook de Grand Prix in Monza. Räikkönen reed op 12 december 2021 zijn laatste Formule 1-race.
Algemene informatie